Kapı gibi

Güzelim Sevval Sam'ın parçası çalıyordu ya sitede, çok beğenildiğine dair mailler de almıştım, artık yasak. immeem.com'dan çalıyordu.Bugün o siteye de erişim mahkeme kararıyla yasaklanmış. Youtube açıldı diye de haberler yayınlanmıştı. Hani nerede? Ne zaman açılacak? Bu sansürler nereye kadar olacak?

Bugün internete girip, haberleri ve bana gelen mesajları okumam akşamı buldu. Normalde kalkar kalkmaz yaptığım ilk şey olduğu halde. Sabah sabah kendimi temizliğe verdim çünkü. Heryeri derinlemesine temizlemek hoşuma gitti. Sonra pazara gittim. O da ayrı bir hoşluktu. Kendimi evcilik oynuyor gibi hissediyorum.

Tek çocuk olmanın ayrıcalığıyla, ev işlerine elimi sürmemiştim yetişirken. Çocuklukları ortalık toplamak, bulaşık yıkamakla geçenlerin aksine bana zevk veriyor ev işleri. Herhalde daha bıkmadığımdandır. Hele pazara gitmek, sanki başka bir dünya. Bilmek meyva ve sebzelerin fiyatlarını ve ucuza şort, tşört almak. Ben abartıp ucuza perde bile aldım pazardan. Sonra usta faslı başladı. Kendim takmaya çalışıp beceremediğimden, perde borularını usta monte etti. Turkuaz salon perdelerim var, çok mutluyum.

Bloglar arasında 4 gün sonra ölseniz, ne yaparsınız şeklinde mimleme vardı ya; ben sanki öyle gibi yaşıyorum. Eski, soluksuz çalışma dönemlerini hatırladıkça, şu anki zaman öldürmem sanki hayal gibi. Ne kadar sürecek, en ufak bir fikrim yok. Aslında var ama, olabildiğince yavaştan alıyorum. Bunun dışında toplumda da emeğimden mahsur kalmasından dolayı pek sorun yaşanmıyor. Yine de insanın sadece kendisi için yaşaması çok garip geliyor. Halbuki en azından kendimin tüm sorumluluğu bende, ha bir de kedimin. Yine de sanki dünyanın benim tarafımdan kurtarılmaya ihtiyacı var da, ben de kaytarıp evde temizlik yapıyormuşum gibisinden bir his var içimde. Oysa kadınlar o kadar rahatlar ki; "kapı gibi kocam var, bana bakar" derken. "Niye baksın adam sana? Sen aciz misin? Elin, kolun tutmaz mı? "Tutmayanları da izliyoruz National Geographic'ten, tüm insanlığa azim aşılarcasına nasıl da tüm işlerini görebiliyorlar.

Modeko'da da bir garip olmuştum.Kazandığım parayla, eve mobilya alırken; en pahalılarına içim gittiği halde hesap yapmaya çalışırken; kadınlar yanlarında adamlarla gelip, muhtemelen kocaları; "ıh onu beğenmedim, bu olsun" şeklinde fiyat bile sormadan seçimlerini yaptıklarında.

"Şu, şu, şu, bir de şunu istiyorum hayatım. Kapı gibisin ya, alırsın sen."

Evin kapılarını da değiştirdim bu arada. Bauhaus'tan hazır kapılardan aldım, hoş, krem rengi, ne alaturka, ne modern.

Kapı gibilerinden bulamadım ama. Var mı onlardan da sipariş edilen bir yer, ödemeli taahhütlüsünden?


Gay kedi beğenir muhtemelen bu fotoları.
Birisi Keunu Reeves de, diğerini bilmiyorum.
Kapılar çeşit çeşit tabi.