Pazar Günü, Hayal Günü II

Birazdan arkadaşlar kahvaltıya gelecek. 1o demiştik, saat 10.30'a geliyor.Aradım demin birini yeni uyandırdım, diğeri yolda. En diğerinden ses soluk yok. Eski acemiliğimi üstümden attım artık. Eskiden birilerini ağırlarken tek başıma yetişemez, hep geç kalırdım. Arkadaşlar geldiklerinde ben daha domates, salatalık keser olurdum. Şimdi herşey hazır, ekmekler kızardı, çay demlendi. Her ne kadar biraz oruca alternatif bir haraket olsa da; oruçlulara da saygımız sonsuz.

Kahvaltı hazırlıkları sürerken, pazarın namına yaraşır ne hayal edilebileceğini düşündüm. Hoş hayaller düşünülmez, kendi kendilerini oluştururlar ama benim beynim bir ters, bir düz çalışıyor, anladım artık.

Bugünün hayali "güzel hayat". Ancak bilimum medya ve toplum bombardımanın beynimize empoze ettiği görüntülerin dışında, gerçekten ruhumuzun istediği, en güzel hayat nasıl olur?

Film kareleri gitsin gözümün önünden. Kimse bana öğretmesin aşkımı nasıl yaşayacağımı. Ya da çekirdek veya kalabalık aile sofralarını hangi marka ürünlerle donatacağımı. Köy domatesi, peynir ve zeytinyağı yeter bana.

Kimse "özgürsünüz" diyip, kredi kartı satmaya da çalışmasın. Hayallerimi kredi kartıyla ödeyeceğim tatillerle, arabalarla, borcunu ödemekten sıtkım sıyrılacak evlerle de sınırlamasın.

Güzel hayatın hayalini kurun ve anlatın bana olur mu? Bir tek sizin düşlerinizi bilmek istiyorum.

Ben de bugün arkadaşlar gittikten sonra, bir mum yakıp, düşleyeceğim.

Güzel pazarlar.