Kadınlar Yılmamalı

Topuklu ayakkabılar, etek ve ceketle, şıkıdım şıkıdım yine yollara koyulmuşken, Beşiktaş'tan Balmumcu'ya doğru bir taksiye bindim. Telefonla konuşuyordum yolda, kulak misafiri olmuş taksinin şoförü. Bugün taksisine binen ve iş görüşmesine giden dördüncü kişiymişim, iş değiştirme dönemi mi gelmiş diye sordu. Artık eskisi gibi bir ömür boyu, aynı şirkette çalışılmadığı ve kimsenin kimseye güvenemediğinden bahsettik. Kadınların çalışmasını hiç doğru bulmadığını söyledi.

Kendisi uzun yıllar fabrika işçiliği yapmış, hele işçilik gibi bir iş kadınlara asla uygun değilmiş. "Kadın iş hayatında sömürülüyor, en düşük maaşlara çalıştırılıyor. " dedi.

"Başka işler de yapabilir ama. Bir kadının doktor, öğretmen olmasını istemez misiniz?" dedim.

"Öyle olacaksa olur. Ama daha başka işlerde çalışmasın. İşyerlerindekilere de güvenemezsiniz ki.Siz oraya emanet ediyorsunuz kızınızı, kimbilir neler olur?

"Süründürürsünüz, öyle şeylere cesaret edemez iş verenler artık bugünlerde."

"Büyük yerlerde belki ama. "

"Sizin kızınız var mı?

"Evet var.Onu çalıştırmayacağım. Çalıştırmayacak, bakacak birine vereceğim.Bizim ne annelerimiz çalıştı, ne eşimiz."

"Ama dünya hali bu, ne olacağı belli olmaz. Artık erkeklere de güvenilmiyor ki. Eşinin nasıl biri çıkacağı, ya da ne kadar yaşayacağı ne malum. Belki üç çocukla, kalır ortada, belli mi olur. Mesleği olması, kendi kendisine bakabilmesi çok önemli. Mesela ben tek kızım, başka kardeşim de yok. Ailem beni hep çalışmak üzere yetiştirdi."

"Tek çocuksan tamam, bende üç tane var."

"Niye başkasına yük olsun? Kaç yaşında kızınız?"

"15."

"Bakın ne güzel. Okusun kesin. Hayatta gerçekten ne olacağı belli olmuyor."

"Okumaya da niyeti yok ki. Belli etti kendini."

"Mesleki eğitim alsın. Mesela terzilik yapabilir, o zaman sadece kadınlara çalışır."

"Bak o olabilir aslında.Artık geçinmek te zor, eskisi gibi değil."

"Dimi ya. Çalışırsa, o da kazanır. Eve fazla para girmesi kötü mü? Hem artık ev işleri eskisi kadar zaman almıyor. Eskiden çamaşır yıkamak bir gün sürerdi. Kadınların hem evle, hem işle ilgilenmeleri zordu.Şimdi öyle değil ki. Eve kapanırsa, bunalır, sıkılır, sinir hastası olur, tüm gün televizyon izler.Ama bir mesleği olursa, dimdik durur. "

"Teknik resim eğitimi almasını isterim aslında. Hem evden de çalışır."

"Ya, çok güzel olur."

İkna edebildim mi, kafasında bazı soru işaretleri oluşturabildim mi, bilmiyorum; ama umuyorum.

Gittiğim iş görüşmesinde bahettim biraz durumumdan, deneyim ve eğitimimden; ama daha çok karşımdaki anlattı. Hatta bir ara soruları ben sormaya başladım; "Burayı açmaya nasıl karar verdiniz? Öncesinde ne yapıyordunuz?" Güzel ve bakımlı bir kadındı, ancak çok yorgun ve bezgin görünüyordu; "Aslında bir ay uzaklaşabilseniz, tatil yapsanız, ama cep telefonuna bakmadan; çok iyi geliyor insana."...Mesleki deneyimlerini, anılarını anlatabileceği bir kitap yazabileceğinden bahsetti. Çok iyi olurdu. İş hayatındaki dönme dolaplara da geldi konu sonra; "Evet öyle. Ortam ve insanlar böyle olabilir, ama bu insanı yıldırmamalı. " oldu cevabım.Evet, hiç bir şey yıldırmamalı. Ne kötü insanlar, ne eşitsizlikler, ne haksızlıklar, ne de sömürü.