İsteğiniz?

Ben bir entellektüel değilim. Hayatı biraz yaşayarak, popüler filmleri izleyerek ve romantik kitapları okuyarak öğrenmeye çalıştım. Ardından kendini bilme seminerleri, farkındalık çalışmaları da geldi ama bilimde derinleşmek kısmet olmadı.

Beni en çok düşündüren söz ne Sokrat'tan, ne de Kant'tan.Son Samuray filmindeki "Kendin için ne istiyorsun?" sorusuydu. Kalakaldığım, cevabı bulamadığım.

Ezbere yaşıyorduk çünkü. Okula gitmemiz gerekiyordu, ders çalışmamız, üniversiteyi kazanmamız tabi bu belli bir kesim için geçerli. Kimilerininse büyümeden evlenmesi, kocasına hizmet etmesi...Kaderler farklılık gösterse de, insan hamuru benziyordu birbirine. Yine de görünürde ayrılıklar vardı. Bazılarında enellektül bilgi vardı, bazılarında ise anlayış. Hiçbir şeyi olmayan insanlar da yaşar mıydı bu yeryüzünde? Ya da ona yaşamak denir miydi? Yaşamak neydi? Nefes alıp, bedeninde varlığını sürdürmek mi? Kendini gerçekleştirmek mi? Bu da ezbere bir alıntı oldu. Hoş laf ama kendini gerçekleştirmek.Sanki herşeye cevap gibi. Peki kendim kimdi, nerede bulunurdu, nasıl gerçek olurdu?

Delphi Tapınağı'nın girişinde yazıyordu "Kendini Bil". Binlerce yıldır bilgeler bu sözle başlıyorlardı çömezlerine verdikleri derslere. Herşey kendinde başlıyor, kendinde bitiyordu. Yine popüler filmlerden "Vanilya Gökyüzü" nden de çok şey öğrenmiştim bu konuda. Sanki keyfe keder geçer hayatlarda derin bir uykudaydı insan, uyanmak istemesi ancak yoğun acılardan sonra oluyordu. "Hatırla" deniyordu o zaman. "Sen buranın Tanrısı'sın. Herkes senin için var. İnanmıyor musun? Sus de onlara". Ve herkes susar.

Ve insan yavaş yavaş kendini bilmeye başlar.Ne isterse olacağını, herkesin emrine amade olduğunu. Peki istediği ne?

Hayallerini gerçekleştirmiş, az biraz para kazanmış herkes bilir ki; o çok istediği bileziği taktıktan beş dakika sonra ona karşı olan tüm ilgisi sönecek. Bunu arabaya, villaya, karı ve kocaya da uyarlayabiliriz. Tabi partnerleri nesnelerle bir tutmam ne derece insancıl? Sevginin kalplerden cımbızla çekilip alınıverdiği kişilerin evlilikleri diye uzun uzun açıklamalı mı yoksa?

Hamuru benzer olan insan hep daha yükseğe çıkmak ister. Hiç bir şey daimi olarak huzur vermez. Yaşamdaki mutlu ve mutsuz anlar karşılaştırıldığında, en talihli kişilerde bile mutsuzluk ağır basar. Çünkü zihin meşguliyet ister, egoysa problem çözen özel kişi olmak. Bu takıntılar da huzuru kovar hayatlardan. Yani yine açmak gerekirse ortalama hayatlardan.

Şimdi bu bilgilerin de ışığında sorumuza geri dönersek: İnsan ne ister? Hadi geçtim insandan ben ne isterim?

Tüm ezbere repliklerden sıyrılarak, bir bilsem cevabı.