Haftalık

Selam arkadaşlar,

Yeni iş derken, haftalardır giremedim bloga. İşe başlamadan önce çok haraketli geçti. Bir sürü evrak toparlamam gerekti. Mezun olalı 10 yılın üzerinde olmama rağmen, diplomaları okulda bıraktığımdan, tek tek tüm okullara gittim. Biraz şark işi oldu açıkçası, önce gel dediler, sonra dilekçe yaz, "kaybettim, hükümsüzdür" diye gazete ilanı ver, yarın gel... Sıcaklarda şehrin bir yanından, diğer yanına koşturmanın ayrı bir tadı oluyor tabi. Nüfus Müdürlüğü'nde saatlerce beklemeyi de hafife almamak lazım.

Gerçekten bu ülkede, halka verilen hizmetlerin yeni baştan düzenlenmesi gerekiyor. Niye saatlerimizi kuyruklarda harcayalım ve üstüne üstlük memurlar tarafından azarlanalım?

İşten çok fazla bahsetmeyeceğim. Garip değil mi, insanın içini buraya dökmesi. Kimi zaman aşklarını, kimi zaman içinde çözümleyemediği ama anlatmazsa da boğulacağı konuları burada herkesle paylaşması. Mahremin sınırlarını zorlarcasına. Benim mahremim de iş sanırım.Çok nadir değindim, onda da yaşadıklarımdan çok, çıkarımlardan bahsettim. Buna da devam edeceğim sanırım. Gerçi paylaşmayı ve öğretmeyi seven bir patronum var. "Patrondan Notlar" tutmaya karar verdim. Her gün yeni ne öğrendiysem not alacağım, ama deftere. Sonrasında toplu paylaşırım belki.

İnsan tüm gün işte olunca, akşam da bilgisayar başına geçmiyormuş. Genelde sahile iniyorum. Ev yemekleri yapan Evce diye bir yer var. Zeytinyağlılarla hafif geçiriyorum akşam yemeklerini ve 2 haftada 5 kilo gitti. Değişik bir diyet bu, tamamen evde yemek yapmamak ve dolabı abur cuburlarla doldurmamak üzerine. Sınırsız yediğim için, elimin altında bir şeyler olmaması gerekiyor. Bir süre dışarıda yiyeceğim, ama fast food ya da iskenderleri değil. Ev yemekleri ile kilo verebiliyor insan.

Hala tombidik olsam da, 5 kilo vermek te çok rahatlattı açıkçası. Şu son haftalar bol miktarda iş kıyafeti almakla geçti. Zaten var bir sürü, ama dar geliyorlar. Üstelik insan yeni şeyler giymek istiyor ve bu kolaylıkla saplantı haline gelebiliyor. "Aman şurada da indirim varmış, bu ayakkabıyı kaçırmayayım, seneye çok pahalı olur. Şunun da fiyatı çok iyi. Tanrım, bu takım harika" derken; şirketten aldığını giysiye veriyor insan. Farkındayım durumun çarpıklığının, ama uzunca bir süre kendimi tutmuştum alışveriş yapmamak için. Biraz keyfe izin verebilirim değil mi?